2005/Dec/27

สึนามิรำลึก....

ขอมอบบทกลอนและบทความใน Blog นี้เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ
แด่พี่น้องชาวไทยและผู้ประสบภัย ในวาระ 1 ปี ธรณีพิบัติสึนามิ

สะเทือนเลื่อนลั่นพื้น พสุธา
ณ หนึ่งคืนนั้นฤๅ ก่อก้อง
ใต้พิภพมรณา แจ้งสดับ
ธารเรื่อยผิดละล่อง เกิดกล้า สำแดง

แว่วแว่วครืนคลั่งครื้น ครั่นนภา
ก่อคลื่นน้ำโหมมา ถั่งท้น
ท่วมโถมทับพารา พินาศ สิ้นแล
ครึ่งทิวาผ่านพ้น ร่ำไห้ สูญสลาย

อันดามันค่าล้ำ ราญทลาย
ไข่มุกงามเลือนหาย อาจล้าง
ฟากฟ้าฝั่งฝังทราย ลาลับ
เหลือภาพไว้เพียงอ้าง ที่นี้ เคยเนา
_______________________________________

หนึ่งทิวาที่ลาลับไปพร้อมกับเสียงสะอื้นไห้ของพี่น้องอันดามัน...

ใครเล่าจะรู้ว่า... คลื่นมหาภัยกำลังก่อตัวขึ้นใต้พื้นพิภพ...
แม้จะสั่นไหวจนรู้สึก... แต่มันก็ไม่น่าต่างไปจากทุกครั้งที่เป็นมา

ก็แค่แผ่นดินไหว... เท่านั้นเอง?
ไม่มีสัญญาณบอกกล่าวใดๆ จนกระทั่ง...

น้ำลดลงจากชายหาดอย่างรวดเร็ว...
ชาวบ้านที่ประหลาดใจ พากันชี้ชวนดูปรากฏการณ์ประหลาดนี้...

พลันเสียงถาโถมกระหน่ำ...
คลื่นยักษ์ก่อตัวและซัดสาดใส่ชายหาด...
คน สัตว์ สิ่งของ... ระเนระนาด ล้มกลิ้งไม่เป็นท่า...

กว่าครึ่งถูกพัดพาหายจมลงไปกับความเวิ้งว้างของสายน้ำ...
ทิ้งไว้เพียงความย่อยยับบนฝั่ง...
_______________________________________

วันนี้วันที่ 26 ธันวาคม 2548

หนึ่งปีที่แล้ว ธรณีพิบัติสึนามิ ได้เกิดขึ้นและทำลายพื้นที่ชายฝั่ง
อันดามันแถบ จ.ระนอง ไล่ลงมาถึง จ.พังงา เกิดความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่
ต่อทั้งชีวิตมนุษย์ ทรัพย์สิน รวมทั้งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของชาติ

ใครจะรู้บ้างไหมว่า ท่ามกลางวันคืนที่ผู้เหลือรอดต้องต่อสู้กับ
อุปสรรคนานัปการ ทั้งขาดแคลนความช่วยเหลือ กำลังใจ
และอีกหลายๆ คนที่ยังทำใจไม่ได้กับการสูญเสีย

วันนี้ แม้ว่ามันจะฟื้นคืนกลับมาบ้าง แต่ทว่า...

อันดามัน ไข่มุกภูเก็ต เกาะแก่ง แนวปะการัง หาดทราย ชายฝั่ง
ที่ต้องอาศัยธรรมชาติค่อยๆ ฟื้นฟูให้ดีขึ้นตามวันเวลา

ความเชื่อมั่นในการท่องเที่ยวลดลง ผู้ประกอบการสูญเสียรายได้
เศรษฐกิจการท่องเที่ยวอันดามันพังพินาศไปทั้งไตรมาส และ
ณ วันนี้ หลายรายที่ยังไม่สามารถกอบกู้ความเสียหายใดๆ

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ขวัญกำลังใจของผู้ประสบภัย ทั้งคนในพื้นที่
นักท่องเที่ยว ฯลฯ ที่ยังไม่อาจฟื้นคืนกลับมาได้ดังเดิมแน่นอน

เราจะปล่อยให้มันเป็นไป หรือเราจะอาศัยวิกฤตินี้เป็นโอกาส

ถือเสียว่า... วันนั้น ธรรมชาติได้มาทวงคืนบทบาทที่แท้จริง
กล่าวคือ... สูงสุดคืนสู่สามัญ คืนสู่ธรรมชาติแต่เดิม

มนุษย์เรารุกล้ำธรรมชาติเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน
สร้างความเสียหายมากมายแก่ทรัพยากรสิ่งแวดล้อม
การที่ธรรมชาติทวงถามความยุติธรรมนี้ จะมองในแง่
ความเสมอภาค มันก็เท่าเทียมกันมิใช่หรือ

ถึงเวลาหรือยังที่เราจะตระหนักถึงความสำคัญของ
การอนุรักษ์ธรรมชาติ เมื่อทุกอย่างกลับสู่ศูนย์
การเริ่มต้นใหม่ที่ดีกว่าเดิม สามารถจะเกิดขึ้นได้
ถ้าเราร่วมแรงร่วมใจกันทุกฝ่าย

ปลูกจิตสำนึกให้ประชาชนวันนี้ก็ยังไม่สายไป
ไม่มีอะไรยากเกินความสามารถของมนุษย์...
ผมเชื่ออย่างนั้น

ด้วยจิตคารวะต่อพี่น้องชาวไทยทุกคน

Comment

Comment:

Tweet


นึกถึงปีก่อนที่เหตุการณ์ก่อนไปเรียน นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีในประเทศไทยอ่ะ - -
ตอนที่ได้ดูข่าว ยังนั่งเอ๋อๆ อยู่เลยยยยย
#1 by yanisa (168.120.26.247) At 2005-12-27 22:38,