2006/Apr/10

แต่ก่อนรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเด็กชอบหาข้ออ้าง ผมเรียนอยู่สาธิต (เกษตร) มาสิบสองปี เชื่อมั้ยว่า ไปโรงเรียนสายร่วมร้อยครั้ง =[]= คือถ้านับว่าไปเข้าแถวไม่ทันน่าจะมากกว่านั้น แต่นี่เอาแค่ไปไม่ทันเค้าปิดประตูเซ็นใบสายหลังเคารพธงชาติก็พอ แล้วเวลาเซ็นใบมาสาย (เอาไปยื่นให้อาจารย์พร้อมทำหน้าอายๆ เอ่อ... เหตุผล : รถติด เกือบทุกครั้ง มีแค่สองครั้งที่ไปโรงพยาบาล)

บ้านผมอยู่สุดโคตรชานเมืองกรุงเทพ (หลังบ้านเป็นปทุมธานี) ปลายถนนวิภาวดีริงสิตนั่นแหละ พูดง่ายๆ ก็คือ บ้านนอกชัดๆ แต่ก่อนคุณพ่อคุณแม่ทำงานแถวเกษตร ก็คือนั่งรถไปสบายๆ แค่...ออกจากบ้านหกโมงห้าสิบเป็นได้วิ่งหน้าตื่นขึ้นห้องเรียนทุกที

นึกแล้วก็อิจฉาคนต่างจังหวัด ระยะทางสิบหกกิโลเองเนี่ย มันไม่น่าใช้เวลาถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ นี่แม่งติดโครงการโน้นโครงการนี้ ถ้าเกิดใครที่อายุรุ่นพ่อแม่ผม น่าจะเคยเห็นถนนวิภาวดีรังสิตช่วงสร้างเสร็จใหม่ๆ ที่เกือบๆ จะเป็นทางด่วนสายตรงเลยแหละ ทัศนียภาพสวยมาก แต่ในตอนนี้มันถูกบดบังด้วยโทลล์เวย์จนกลายเป็นเหมือนสลัมใต้ทางด่วนไป T_T

จากบ้านผมไปเกษตร แต่ก่อนยังไม่มีสะพานเจ็ดชั่วโคตรที่ใช้กลับรถตรงอนุสรณ์สถาน ช่วงแรกๆ ออกจากหน้าหมู่บ้านก็ต้องตีขวาข้ามสี่ห้าเลนกลับรถกลางถนน หลังๆ เค้าปิดด้วยเหตุผลความปลอดภัย ก็คือต้องเลยไปหน้าคลองรังสิต กลับรถมาถึงหน้าบ้านตัวเองอีกฝั่งนึง ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง - -"

หลังจากสะพานเจ็ดชั่วโคตรนั่นสร้างเสร็จ (ใครนึกไม่ออก ให้นึกถึงเซียร์รังสิต ไอ้สะพานยาวๆ นั่นแหละขอรับ) ก็คือมีทางเพิ่มในการไปกลับรถพหลโยธินชิมิ เวลาก็เลยลดลงเล็กน้อย จากสามสิบนาทีเป็นยี่สิบห้านาทีมาถึงหน้าบ้านตัวเอง (ฮา)

โอเช เมื่อพ้นหน้าบ้านไปแล้ว... ก็ต้องฝ่าการจราจรตรงแยกกองทัพอากาศ (แต่ก่อนยังไม่มีสะพานกลับรถ) ผ่านสนามบิน แยกหลักสี่ แล้วบึ่งสุดชีวิตให้ถึงเกษตร... เสร็จแล้วก็มาติดรถในมหาลัยอีก

สิ่งนึงที่ขำนโยบายการจัดการจราจร ไม่ใช่การสร้างโทลล์เวย์ที่ผมถือว่าเป็นแผนรองรับระยะยาวที่ดี แต่เป็นไอ้แยกหลักสี่เนี่ยแหละ ตอนแรกๆ มันจะมีสี่แยกใช่มั้ยครับ แล้วก็มีสะพานข้ามแยกของฝั่งวิภาวดี... ทีนี้เค้าวางแผนจัดการจราจรใหม่ ก็ทุบสะพานทิ้ง...

...ปล่อยให้ข้างล่างเป็นสี่แยก = ="

พระเจ้ายอดมันจอร์จมาก!!!! แล้วเค้าก็ดำเนินการสร้างสะพานข้ามเส้นแจ้งวัฒนะ (ขวางกับทางเดิมนั่นเอง) ระหว่างนั้นก็ติดวินาศสันตะโรสิขอรับ... สร้างเสร็จรถติดหนักกว่าเดิม (ฮา) ใช้เวลาจนผมอยู่ ม.ปลาย ถึงได้มีสะพานกลับรถจำนวนมากอย่างที่เห็นในทุกวันนี้ (หน้าแยกหลักสี่, ตรงสโมสรตำรวจ, หน้ายาคูลท์ แล้วก็ก่อนถึงเซ็นทรัลลาดพร้าว)

สิ่งที่อนาถกว่านั้น ถ้าเกิดบ้านใครอยู่เส้นพหลโยธิน แต่ก่อนบริเวณอนุสาวรีย์หลักสี่ (ปราบกบฏ) จะเป็นวงเวียน แล้วเค้าก็พบว่ารถติด... เค้าก็เลยทำเป็นสี่แยก (ฮา)


ไม่ต้องถามนะครับว่าผลเป็นยังไง... ในที่สุดเค้าก็ยอมลงทุนขุดอุโมงค์ให้รู้แล้วรู้รอดไป เฮ้อ หมดไปอีกจุด

ทีนี้ สำหรับดอนเมืองโทลล์เวย์ (ทางยกระดับอุตราภิมุข) ที่สร้างตอนผม ป.3 แล้วมีการขยายเส้นทางเพิ่ม จากดอนเมืองไปถึง มธ.ศูนย์รังสิต ช่วงนั้นก็นรกบนดินเหมือนกันครับ = ="

ต่อจากนั้น มารำลึกความหลังกันดีกว่า

ใครยังจำสามแยกเกษตรเดิมได้มั่ง (บรรดาลุงๆ ป้าๆ ยกมือกันพรึ่บพรั่บ! ฮา...) ตอนหลัง ใครก็ไม่รู้ ตัดถนนเส้นเกษตรนวมินทร์ แล้วก็ทำสี่แยกมาลง... โอ้วจอร์จ ดีนะมันยังมีสะพานเกษตรเสนาอยู่ ไม่งั้นนรกกว่านี้ ถึงกระนั้น โครงการปิดเส้นทาง ไล่กลับรถ+ขุดอุโมงค์ ที่ทำมาตั้งแต่ผม ม.5 จนจะขึ้น ปี 4 แล้วก็ยังไม่เสร็จ...

เฮ้อ...

สรุปรวมแล้ว ผมใช้เวลาเดินทาง คิดคร่าวๆ วันละ 2 ชั่วโมง ผมเรียนสาธิต 12 ปี ปีละ 160 วัน ก็ 160x12x2 ก็ 3,840 ชั่วโมงบนรถ คิดเป็นเวลาก็ 160 วัน พอดีเลย... โอ้... ผมเหมือนใช้เวลาเรียนเพิ่มอีก 1 ปี การศึกษา เพราะการเดินทางเนี่ยนะ

บางทีก็นึกอิจฉาพวกที่ใช้ขนส่งมวลชนระบบ BTS (ที่เพิ่งไฟดับไปเมื่อวาน... รวนครั้งแรกตั้งแต่ให้บริการ) หรือ MRT (รถใต้ดิน... ที่รวนทุกสองสามเดือน) ที่กำหนดเวลาในการเดินทางได้ค่อนข้างแน่นอน (แอบอิจฉาพวกอยู่สุขุมวิทเรียนจุฬาก็เพราะอย่างเนี้ย เป็นแต่ก่อนรึ หึหึ...) แพงกว่าไม่มาก แต่ไม่เสียสุขภาพจิต

เมื่อไหร่เค้าจะขยายเส้นทางรถไฟฟ้าให้ทั่วบริเวณเมืองสักทีก็ไม่รู้ ถึงจะบอกว่ามันเป็นการลงทุนที่สูง แต่ระยะยาวแน่นอนว่าประหยัดทรัพยากร (โดยเฉพาะน้ำมัน) ได้มากมายมหาศาล สิ่งแวดล้อมก็ดีขึ้น (ไอ้)พวกรถเชื้อเพลิงฟอสซิลที่มันจุคนได้นิดเดียว แต่คัน(แม่ง)ใหญ่คับถนนเนี่ย จะได้เลิกๆ ใช้ไปซะ หันมาใช้รถเมล์ก็ยังดี

ที่จริงในสภาพวิกฤตราคาน้ำมันเช่นนี้ เวลานั่งถนนรถติดๆ โดยเฉพาะคนที่ใช้รถเครื่องใหญ่ๆ (2 ลิตร++) นั่งแท็กซี่ประหยัดกว่ามาก ลดการเปลืองน้ำมัน (แท็กซี่หาลูกค้า) ได้ครึ่งนึงด้วย โอ้....

แต่เพื่อสวัสดิภาพในชีวิตและทรัพย์สิน ต่อให้ประหยัดยังไง ผมก็ไม่ใช้มอเตอร์ไซค์นะฮะ ขอบาย... เนื้อหุ้มเหล็กชัดๆ เสี่ยงอันตรายโคตรๆ ยิ่งเวลารถติดคนหงุดหงิดเนี่ย โอกาสแบนเป็นไส้แซนด์วิชเยอะกว่าขับเร็วๆ อีก - -"

(บ่นมากๆ ชักรู้สึกว่าตัวเองแก่ เวรกรรม)

ปล. ขสมก. ขึ้นราคารถครีมแดง+รถแอร์ครีมน้ำเงิน อีกระยะละ 1 บาท วันจันทร์หน้าครับ (17 เมษายน 2549)

Comment

Comment:

Tweet


วันก่อนผ่านแยกลาดพร้าว
สะพานสร้างมาเหมือนไม่ได้สร้าง ทำไมมันติดเหมือนเดิมเลย(ฟะ)
#4 by Naenia At 2006-04-10 20:08,
แง่ม
เราออกจากบ้าน 7 โมง 20 ยังไม่ทันแบบสบายๆ นั่งกินข้าวได้เลย
#3 by l3azique At 2006-04-10 13:09,