2006/Apr/23

วันนี้ไปฟิวเจอร์รังสิตตามปกติทุกอาทิตย์ขอรับ แต่เป็นครั้งแรกที่จะมีเรื่องเล่า

ร้านอาหารที่เป็นสมาชิกและกินประจำคือ Oishi Ramen ไม่ใช่ว่าอร่อยเป็นพิเศษ แต่เป็นความชอบส่วนตัวอ่ะน้า ผมก็เข้าไปกะแม่แล้วก็สั่งอาหาร สรุปว่าเบนโตะคนละชุด รอไปตามสเต็ป

แต่ก่อนผมเคยกินฮะจิบัง (บะหมี่เลข 8) แล้วปรากฏว่าหลังๆ ชามมันเล็กลงมาก กินสองชามบางทีไม่อิ่ม (ฮา) ไม่คุ้มแล้ว น้ำก็แพง เกี๊ยวซ่าก็ไม่กรอบ (ผมไม่ชอบแบบไส้ซุป) เลยไม่ได้ไปกินอีก มาติดใจขนาดชามที่โออิชิเนี่ย

เข้าเรื่อง... 5 นาทีผ่านไป... ของผมก็มาเสิร์ฟ อ้า... ซาบะชิ้นเล็กจังวุ้ย แต่อร่อยเหมือนเดิม อีกสักพักของแม่ผมก็มา... ครั้งนี้เซ็ตเดียวไม่อิ่มเลยสั่งยากิโซบะมาอีกชาม แล้วก็รอ รอบนี้ทำใจล่วงหน้าไปแล้วว่านานแน่ๆ เพราะคนเริ่มเข้ามาตอนเที่ยงพอดี

ตัวปัญหาเข้ามาในร้านแล้ว ทะแท้น...

ข้างโต๊ะผมมีผู้หญิงหน้าจีนๆ ตัวผอมๆ ย้อมผมทองเข้าร้านมากะฝรั่งอีกคน สปีกอิงลิชเกือบตลอด แกบ่นอุบอิบๆ ห่าอะไรไม่รู้ตลอดเวลา เห็นโม้เรื่องเรสตัวรองท์อะไรในไทยแล้วก็วกมาเรื่องโออิชิ ดีอย่างงู้น ดีอย่างงี้ (บุฟเฟ่ต์โออิชิมันดีตรงไหนวะ? แกรนด์โออิชิแม่งก็แพงเห้ เอ็กซ์เพรสกินถึงหมดเวลาก็ยังไม่อิ่มด้วยซ้ำ ฮ่วย) แล้วก็บอกว่าร้านนี้เป็นเครือลูกของมันบลาๆ บ่นโน่นบ่นนี่เสียงล้งเล้งๆ น่ารำคาญชิบหาย

เท่านั้นยังไม่พอ นังคนนี้นั่งรอได้ไม่ถึงห้านาที กวักมือ(ข้ามหัวผม)เรียก ผจก. ร้านมาโวย บ่นล้งเล้งๆ
"นี่ น้อง... นานมาก ถ้ากลับมารอบนี้ยังไม่ได้ เดี๋ยวออกไปกินร้านอื่นละ"

ในใจเราก็คิด เออ เอ็งออกไปเหอะ ข้าพเจ้าหนวกหู จะนั่งกินเงียบๆ นังนี่เข้ามาคนเดียวร้านแทบแตก ห่า

หลังจากบ่น ผจก. ร้านสมเจตนามันไปแล้ว มันก็หันมาหาฝรั่งนั่นต่อ โหย เจ้าประคุณ จากที่ชมโออิชิอย่างโน้นอย่างนี้มาไม่ถึงสิบนาที แม่งเปลี่ยนไปยังกะผีเข้าสิง "เซอร์วิสซัค" อะไรเป็นชุดๆ ฮ่าๆ ไอ้เราก็นั่งขำ บอกแล้ว หวังสูงเวลาไม่ได้ตามหวังมันก็เป็นเยี่ยงนี้

สุดท้ายบริกรก็ลัดคิวมาเสิร์ฟนังปากมากนี่ก่อน ตอนนั้นอีนี่ลุกไปพอดี ฝรั่งคนนั้นรู้สึกจะสั่งบะหมี่โทฟุล่ะมั้ง นั่งซดน้ำซู้ดๆ น่าอร่อยโคตร (ทำไมตูไม่คิดจะสั่งวะ สั่งแต่ยากิโซบะ?) แล้วนังนี่ก็กลับมา

ผมเห็นแล้วว่าสีหน้ามันแปลกๆ มันเอาตะเกียบคีบเกี๊ยวซ่าเข้าปากหนึ่งชิ้น ทำหน้าแปลกๆ สองชิ้น... ทำปากเบี้ยวๆ สามชิ้น...

กวักมือเรียกพนักงานมา ตะโกนซะลั่น
"เฮ้ย น้อง เกี๊ยวซ่าร้านนี้เค้าเสิร์ฟกันเย็นๆ งี้เหรอ!!!!"

โอ้วจอร์จ ทำไมเอ็งไม่แดกให้หมดจานก่อนค่อยให้เค้าเอาไปเปลี่ยนละ ห๊ะ!!! (ได้ข่าวว่ามันสั่งจานสี่ชิ้นมา เจริญ)

ล้งเล้งๆ บ่นชิบหายวายป่วงมากๆ ไอ้เรานั่งข้างๆ นึกในใจ เชี่ย กรูมีลูกค้าแบบนี้เซ็งตายโหง บ่นโน่นนี่ไม่รู้จักพอ หวังในบริการแต่เอาแต่ใจตัวเองขนาดนี้มันก็มากเกินไปแล้วเว้ยเฮ้ย

ผลลัพธ์เป็นอย่างไรไม่รู้แฮะ รู้แต่ว่า.. ผมเดินไปจ่ายเงินแล้ว เห็นนังนี่เรียกผู้จัดการร้าน กับพนักงาน เดินเข้ามารับฟังมันด่าๆ สงสัยอยากกินฟรีมั้ง เหอๆ เห็นพนักงานโค้ง "ครับๆ" ภาษาจีนขอบคุณเค้าเรียก "เซี่ยๆ" แต่สำหรับคนนี้คงเป็น "เชี่ยๆ" 555

ออกจากร้านก็แยกกันเดินกะแม่ (ไม่ได้โกรธกันนะ แต่ผมไม่ชอบเดินผ่านแผนกชั้นในสตรี ฮ่าๆ) ผมเดินไปตรงเซ็นทรัลชั้น 2 หน้า BTS เอ้ย B2S ถ้าเกิดใครเคยผ่าน มันจะมีเปียโนตั้งอยู่สามสี่ตัวชิมิ

จะเดินเลยไปเข้าห้องน้ำ แต่หูไว ใครเล่น Three Parts Invention วะ?

โอว เจ๊ด... มีเด็กผู้ชายนั่งเล่นเปียโนอยู่ฮะ คะเนจากหน้าตาน่าจะไม่ ม.ปลาย ก็มหาลัยไม่เกินปีหนึ่ง เล่นเพลงนั้น ตามด้วย Alla Turca แล้วก็เพลงของ Richard Clayderman ไอ้ผมก็ โอ้ย... นึกถึงตัวเอง ไม่ได้ฝึกเล่นแบบนั้นมานานแค่ไหนแล้ววะเนี่ย

พอน้องเค้าเล่นจบผมก็เดินเข้าไปคุย ได้ความว่า เป็นเด็กภูเก็ต แต่ตอนนี้มาเรียนกรุงเทพ อยู่ มธ. วิทยาการคอมโควต้าโอลิมปิก (โอ้ว! ค่ายสองเหมือนไอ้จ้อนคุงเลยนี่หว่า) แล้วที่มหาลัยไม่มีที่ให้ซ้อม ผ่านมาก็เลยลองเล่นซะทุกตัว

คุยกันถูกคอยังกะรู้จักกันมาก่อนนี้ เอิ๊กๆ ความคิดใกล้เคียงฮะ ก็ถามเค้าว่า เล่นมานานยัง "9 ปี เลิกเรียนตั้งแต่มัธยม" เหมือนผมเด๊ะ มายก็อด... แต่นิ้วเค้าน้ำหนักดีกว่าผมเยอะ ค่อนข้างจะพริ้วเลยล่ะ

สักพักก็มีวงสตริงมาหอนข้างๆ (ใช้เครื่องเสียง Power Buy) ร้องเพลงด่าเลือกตั้ง (ฮา) แล้วก็หอนเพลงโลโซ... ที่มันร้องว่า "วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง..." นั่นแหละ เสียงอุบาทว์มาก เหมือนยังไม่สร่างเมา คนอย่างนี้อ่ะนะจะออกเทป?


ก็คุยกะน้องคนนั้นต่อว่า เออ ดีใจนะที่เห็นน้องเล่นเปียโน หายาก เดี๋ยวนี้มีแต่คนเล่นพวกเครื่องไฟฟ้า (อิเล็คโทน เบส) หรือไม่ก็พวกสตริง พวกคลาสสิก/อะคูสติกนี่หายากขึ้นเรื่อยๆ เพราะมันไม่นิยม จะพกพาไปไหนก็ยาก เค้าก็ยิ้มๆ

นั่งแอบเล่นเพลงตามไอ้ขี้เมาที่แหกปากอยู่ข้างๆ 555 น้องมันก็งงๆ ว่า เฮ้ย.. ทำไม Hearing ผมไวขนาดนั้น ผมบอกว่า อ๋อ ไม่หรอก ก็มีดีแค่เนี้ย เล่นเพลงจำโน้ตยังผิดๆ ถูกๆ เลย ไล่สเกลก็ไม่ถูก น้องน่ะพื้นฐานแน่นดี ทักษะพวกนี้ฝึกไม่ยากหรอก

สรุปว่าพอ(ไอ้)พวกนั้นมันเลิกเล่นก็เลยเล่นเปียโนกันคนละตัว เป็นครั้งแรกในรอบสองปีที่รู้สึกเล่นเปียโนแล้วมีความสุขฮะ

บอกน้องมันไปว่า ห้องเปียโนที่ว่ามหาลัยล็อกน่ะ เราลองไปคุยสิว่า จ่ายค่าชั่วโมงหรือไงก็ได้ ให้เค้าฝึกซ้อม ไม่งั้นก็จะลืม (แบบผม) เนี่ย มันไม่ได้ฝึกเดี๋ยวฝีมือก็ค่อยๆ ตก แต่ก่อนเล่นเพลงยากๆ ได้ เดี๋ยวนี้นิ้วมันติดขัดไปหมด ไล่สเกลยากๆ ก็นิ้วพันกันแล้ว

นานๆ ทีจะเจอคอเปียโนเหมือนกันเนี่ย เฮ้อ ดีใจที่เห็นเด็กรุ่นใหม่ๆ เค้าสนใจเครื่องดนตรีชนิดนี้ เนื่องจากว่า โอกาสที่จะใช้ประโยชน์จากมันในสถานที่ทั่วไปนั้นยากเหลือเกิน ต้องใจรักและมีความสุขกับมันจริงๆ ถึงจะอยากค้นหาความไม่สิ้นสุดได้

สุดท้ายก็จากมาแล้วก็ไปช่วยแม่ขนของจากซูเปอร์มาร์เก็ตกลับบ้านฮะ ก็เอวังด้วยประการฉะนี้

Comment

Comment:

Tweet


sad smile
#11 by ABAC (93.96.246.98) At 2011-03-05 00:43,
สวัสดีปีใหม่ไทย แวะมาสาดน้ำค้าบ ขอให้สดชื่นเย็นสบายตลอดปีคับ
#10 by yium At 2007-04-13 14:46,
แบบนี้ไม่เคยเจอแฮะ...เด็ดดวงมากๆ
อ๊า...ไม่จริงนะ ฮะจิบังออกจะอร่อย ผมกินทุกอาทิตย์เลย สั่ง ชาชูราเมน คู่กับ ทาโกะยากิ และก็ น้ำฝรั่ง ตลอด

อาทิตย์ไหนไม่ได้กินลงแดงแน่ๆ เลยอ่ะ..
#9 by erato. At 2007-02-22 20:00,
แว๊กกก อัพได้แล้วพี่ 555+
อย่าลืมแวะไปเยี่ยมบลอคเนมมั่งน้า
แอด fv. ละ ฮิๆๆ =w=
#8 by n_Lolyz`x At 2006-11-26 00:56,
ดีฮะ พี่โพด แฮ่ๆ นี่เนมเองล่ะ
อย่าท้อน้างับเปนกะลังจายให้ \=w=
#7 by [X] i n x e r e ~ At 2006-11-02 19:42,
งึ้มๆ มาเยี่ยมค่า ^^
#6 by OilyZ At 2006-06-24 20:39,
มาเยี่ยมๆอย่าดองจิ๊ โฮะๆ
#5 by KnotBerryบ้าLamento~ At 2006-05-18 20:16,
คนนั้นเป็น สอวน ละมั้ง ค่ายนั้นอาจารย์ซึงฯจัดโควต้าวิทยคอมให้
#4 by ABZee At 2006-05-03 23:56,
ลูกค้าคนนั้นเรื่องมากจริงๆแฮะ

แต่หลังๆนี่แฮปปี้แอนดิ่ง นะคับ
#3 by Streamer At 2006-04-24 09:55,
อืม..ขึ้นต้นร้าย...แต่ตอนจบ น่ารักดี
เนอะได้เจอคนที่ชอบเหมือนกัน
นั่นคือ.... ดนตรี..
#2 by คนรักเสียงเพลง (58.10.93.81) At 2006-04-23 16:52,
แง่ม...

ไร้วาจาจะกล่าว
#1 by l3azique At 2006-04-23 16:37,